Tak, Rzekomo ponowne przeliczenie głosów zatwierdzone: skład Sądu Najwyższego ogłasza decyzję, ujawniono datę rozpoczęcia, Nawrocki i lider PiS w szoku, UE potwierdza zaangażowanie i zainteresowanie
Rzekomo W 2025 roku w Polsce odbyły się wybory prezydenckie, które od samego początku wzbudzały ogromne emocje społeczne i polityczne. Druga tura głosowania, przeprowadzona 1 czerwca, zakończyła się bardzo niewielką różnicą między kandydatami. Karol Nawrocki, kandydat formalnie niezależny, lecz wyraźnie wspierany przez Prawo i Sprawiedliwość, uzyskał 50,89 procent głosów, pokonując Rafała Trzaskowskiego, który zdobył 49,11 procent. Tak wyrównany wynik sprawił, że niemal natychmiast pojawiły się wątpliwości dotyczące prawidłowości liczenia głosów oraz przebiegu całego procesu wyborczego.
Do Sądu Najwyższego zaczęły masowo napływać protesty wyborcze. Ich autorzy wskazywali na możliwe błędy w protokołach obwodowych komisji wyborczych, niezgodności między liczbą wydanych kart a liczbą oddanych głosów, a także przypadki niewłaściwego przypisania głosów poszczególnym kandydatom. Łącznie złożono dziesiątki tysięcy protestów, co samo w sobie było zjawiskiem bezprecedensowym w historii polskich wyborów prezydenckich. Presja społeczna rosła, a w mediach coraz częściej pojawiały się pytania, czy wynik wyborów rzeczywiście odzwierciedla wolę obywateli.
W odpowiedzi na te wątpliwości Sąd Najwyższy, działając w składzie Izby Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych, podjął decyzję o dopuszczeniu ponownego przeliczenia głosów w wybranych obwodowych komisjach wyborczych. Nie chodziło o ogólnokrajowe ponowne liczenie wszystkich kart, lecz o szczegółowe oględziny i przeliczenie głosów w kilkunastu komisjach, w których wykazano najbardziej prawdopodobne nieprawidłowości. Decyzja ta została oficjalnie ogłoszona przez skład Sądu Najwyższego, co wywołało natychmiastową burzę polityczną i medialną.
Jednym z kluczowych momentów było ujawnienie daty rozpoczęcia ponownego przeliczania głosów. Sądy rejonowe, działające na zlecenie Sądu Najwyższego, miały rozpocząć czynności w połowie czerwca 2025 roku. Podkreślano przy tym, że działania te mają charakter dowodowy i służą wyłącznie ustaleniu, czy stwierdzone błędy mogły mieć realny wpływ na ostateczny wynik wyborów. Rzecznik Sądu Najwyższego zapewniał, że procedura nie zagrozi konstytucyjnym terminom ani nie doprowadzi do paraliżu państwa.
Decyzja o ponownym przeliczeniu głosów była ogromnym zaskoczeniem dla części sceny politycznej. Karol Nawrocki oraz liderzy Prawa i Sprawiedliwości publicznie wyrażali zdumienie i niepokój. W ich narracji pojawiały się głosy, że działania Sądu Najwyższego mogą podważać zaufanie do instytucji państwa i destabilizować sytuację polityczną w kraju. W mediach sprzyjających PiS pojawiały się określenia mówiące o „szoku” i „niedowierzaniu”, a także sugestie, że presja społeczna i medialna próbuje wymusić zmianę demokratycznego werdyktu wyborców.
Z drugiej strony politycy opozycji oraz część opinii publicznej argumentowali, że ponowne przeliczenie głosów w wybranych komisjach jest normalnym elementem demokratycznej kontroli procesu wyborczego. Podkreślano, że skoro pojawiły się konkretne sygnały o błędach, państwo ma obowiązek je zweryfikować, niezależnie od tego, kto ostatecznie wygrał wybory. W tym sensie decyzja Sądu Najwyższego była przedstawiana jako dowód funkcjonowania mechanizmów prawnych, a nie jako atak na wynik wyborów.
Po zakończeniu ponownych przeliczeń oraz analizie wszystkich protestów wyborczych Sąd Najwyższy ogłosił ostateczną decyzję. Uznał on, że stwierdzone nieprawidłowości miały charakter jednostkowy i nie wpłynęły na końcowy rezultat głosowania w skali całego kraju. Tym samym wybór Karola Nawrockiego na urząd prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej został uznany za ważny. Formalnie zakończyło to proces wyborczy, choć polityczne emocje bynajmniej nie opadły.
Sprawa polskich wyborów prezydenckich i decyzji o ponownym przeliczeniu części głosów odbiła się szerokim echem także poza granicami kraju. Unia Europejska uważnie obserwowała rozwój wydarzeń, co potwierdzali zarówno europosłowie, jak i urzędnicy unijnych instytucji. Zainteresowanie Brukseli wynikało nie tylko z samego wyniku wyborów, ale również z kontekstu praworządności oraz relacji między polskimi instytucjami państwowymi. W europejskich mediach podkreślano, że Polska jako duży i ważny członek UE ma szczególną odpowiedzialność za przejrzystość i stabilność procesów demokratycznych.
Choć Unia Europejska nie ingerowała bezpośrednio w przebieg postępowań sądowych, sygnalizowała swoje zainteresowanie i gotowość do monitorowania sytuacji. W komentarzach pojawiały się opinie, że sposób rozwiązania sporu wyborczego będzie miał znaczenie dla przyszłych relacji Polski z Brukselą, zwłaszcza w kontekście sporów o praworządność i rolę Sądu Najwyższego. Dla wielu obserwatorów kluczowe było to, że procedury – mimo ogromnych napięć politycznych – zakończyły się w ramach obowiązującego prawa.
